Kleurrijke eendjes vangen die voorbij zwemmen: wie doet het niet graag?

Het idee van zo’n eendjeskraam is eenvoudig: je betaalt voor een aantal eendjes dat je mag vangen en daarna mag je een prijs kiezen. Blijkbaar is dat  puntensysteem doorheen de jaren veranderd; althans bij de eendjeskramen die ik de laatste tijd bezocht.



Tot enkele jaren geleden ging het nog zo:

1) Je kiest hoeveel eendjes je wil vangen.
2) Je betaalt hiervoor een geldbedrag.
3) Je vangt dit aantal eendjes.
4) Je kijkt telkens op de achterkant van een eendje hoeveel punten het waard is.
5) Je kiest met die punten een prijs kiezen (hoe meer punten, hoe mooier de prijs).

Hoe meer je betaalt, hoe eendjes je mag vissen en hoe groter je kans op punten wordt.

Tegenwoordig gaat het er anders aan toe:

1) Je kiest hoeveel eendjes je wil vangen.
2) Je betaalt hiervoor een geldbedrag.

Aan dat geldbedrag is steeds een aantal punten gekoppeld, bijvoorbeeld:
9 eendjes kosten 5 euro en je krijgt er 20 punten voor.

Hoe meer je betaalt, hoe meer punten je hebt, al mag je dan ook meer eendjes vangen.

Winst?

In de kantlijn wil ik meegeven wat jullie wellicht al weten: naar verhouding zal je, met het geld dat je betaalt, nooit een (meer dan) evenwaardige prijs kunnen kiezen. Je haalt er eigenlijk nooit uit wat je erin steekt, en dat is logisch: de uitbater wil/moet uiteraard winst maken, want anders blijft z’n eendjeskraam niet overeind. Verwacht je trouwens ook niet aan de hoogste kwaliteit van speelgoed.

Voor zowel het oude als voor het nieuwe systeem geldt echter: ‘áltijd prijs, áltijd gewonnen’. Mijn mening: het is het plezier dat telt en als de kindjes tevreden zijn, zijn wij dat ook. Vind je niet?