Weet je wat een ‘kermiskwast’ is? Die term zal jullie wellicht minder bekend in de oren klinken. Als ik jullie echter vertel dat een ‘kermiskwast’ hetzelfde is als een ‘flosj’ of een ‘flosche‘, gaat er ongetwijfeld wél een kermisbelletje rinkelen.

De flosj wordt (met een wasknijper) aan een bal bevestigd. De medewerker van het kermiskraam (meestal een paardenmolen, soms een rupsattractie) laat deze flosj aan een koord heen een weer slingeren. De bezoeker die de flosj vangt, moet deze (als de rit voorbij is) teruggeven aan de medewerker en krijgt in ruil… een gratis nieuwe rit!

Meer kans om te vangen?

Voor kinderen is het (willen) vangen van die flosj een machtig moment. De medewerker (die het koord met de bal manipuleert) maakt het de bezoekertjes niet gemakkelijk: nét wanneer een hand naar de kermiskwast reikt, wordt deze kwast terug weggetrokken. Bijna een gelukje, maar toch nét niet.

Wie meer kans wil maken om de kwast te vangen, kiest best een strategische plaats. Een plek waar je je armen en je handen ruim en wijds kan uitsteken en uitzwieren. In de vliegtuigjes in het midden van de molen, bijvoorbeeld. Mínder strategisch: een schoolbus met gesloten afdak…

Niet enkel ‘het lot’…

Natuurlijk is de medewerker slim genoeg om te beslissen wannéér en aan wíe hij de flosj laat vangen. Soms laat hij te kermiskwast zelfs niét uitzwaaien. Stel dat er slechts één kindje op een draaimolen zat en dat dit kindje steeds opnieuw de flosj ving, dan zou datzelfde kindje oneíndig lang gratis ritjes kunnen maken. En dat is natuurlijk niet de bedoeling.

De medewerker onthoudt ook – in de mate van het mogelijke – welke kindjes recent de flosj hebben gepakt en welke nog niet; kwestie van het kwastsysteem eerlijk te houden. Wat óók slim is: het broertje de kermiskwast laten grijpen zodat het zusje (bij een de volgende ronde) een extra ticketje zal betalen… 😉