Ja, je leest het goed. Op 9 april 2011 ging deze auteur als pretparkhelper aan de slag bij Bobbejaanland. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zegt men. Ik werd medewerker tot en met 6 november. Bobbejaanland bestond dat seizoen 50 jaar en er waren heel wat werkzaamheden aan de gang. Blikvanger van 2011 werd Dizz, een nieuwe spinning-coaster.

Vóór de start van het seizoen volgde ik in het park een communicatiecursus om te leren omgaan met het gedrag van bezoekers. Op mijn eerste werkdag kreeg ik al meteen mijn outfit te zien, die ik mocht variëren naargelang de weersomstandigheden: een lange blauwe werkbroek, een rode polo, een rode fleecetrui, een (te grote) regenjas, een pet én een naambatch.

Taken als ’tweede man‘

Aan een attractie staat minstens één persoon als hoofdbediener (de zogenaamde ‘eerste man’). Deze hoofdbediener krijgt, afhankelijk van het soort attractie, hulp van andere medewerkers (zogenaamde ’tweede mannen’). Waar de hoofdbediener vaker in een cabine achter de knoppen zit, doet de tweede man eerder het veldwerk: bezoekers in en uit en laten, zorgen dat ze vastgesnoerd zitten, of ook: via een drukknop de attractie ‘vrijgeven’ zodat de hoofdbediener de rit kan starten.

Ook in mijn takenpakket: het proper houden van de attractie en haar omgeving. Wachtrijen kuisen, vuilbakken ledigen, de achtbaantrein onderhouden, enzovoort. Zo gebeurde het dat ik dode vogels moest opruimen en zelfs een verdronken konijntje uit een vijver moest gaan vissen. Ik maakte er letterlijk van alles mee.

Aflossing

’s Middags werd mijn taak even overgenomen door een ‘aflosser’. Ik kreeg een halfuur pauze om te gaan eten en meestal had ik gewoon mijn boterhammen bij. Wáár ik ging eten, maakte niet echt uit. Wie dat wilde, kon in een centrale refter terecht. Wanneer ik als medewerker iets in een horecapunt wilde kopen, moest ik – net als de gewone bezoekers – netjes aanschuiven in de rij.

Attracties op mijn palmares

Stiekem heb ik altijd gehoopt om eens hoofdbediener te mogen zijn. Ik had toen zelfs een favoriete attractie op het oog: de intussen verdwenen Fly Away. In praktijk bleef ik echter een heel seizoen ’tweede man’. Eerst een langere tijd aan de Big Bang; aan het einde van het seizoen vooral aan de Dreamcatcher. Eerst als beginner onder een interim contract; daarna met vast seizoenscontract. Daarnaast was ik nog tweede man aan Dizz, de Bob Express, Sledge Hammer en Revolution. Ik wist doorgaans twee dagen op voorhand aan welke attractie ik zou staan.

Een saaie job?

Toegegeven: als je alleen staat als tweede man, als er weinig volk is en als het regent, is de dag best saai. Wanneer je echter een fijne collega hebt (om iets tegen te zeggen) en wanneer het drukker is, heeft het werk van pretparkmedewerker wel iets ‘magisch’. Een combinatie van kordaat zijn en vriendelijk zijn. Toekijken dat de attractie vlotjes draait en de bezoekers zich aan de regels houden. Steeds met een glimlach op het gezicht, waarbij plezier en veiligheid hand in hand samengaan.

Vacatures op de website

Pretparken zoeken steeds opnieuw seizoensmedewerkers. Niet alleen voor attracties, maar ook voor horeca en als mascotte. Vacatures voor uiteenlopende profielen vind je op de website van de parken zelf. Houd er wel rekening mee: aangezien niet alle pretparken het hele jaar door open zijn, betreft het vaak ‘seizoensarbeid’, waarbij je tussen pakweg november en maart niet in het park kan werken. Op welke manier je deze vijf wintermaanden doorkomt, is natuurlijk iets wat je voor jezelf moet uitmaken.

Op YouTube circuleert een leuke onride van Dreamcatcher (gefilmd door Xtremerides.nl), waarbij je mij op het einde in beeld te zien krijgt, aan de linkerkant, in rode polo:

https://www.youtube.com/watch?v=G6g6jb9SFVw