Pepper’s Ghost is een optische illusie waarbij een verborgen object of persoon zichtbaar wordt via reflectie. De techniek wordt sinds de 19e eeuw gebruikt en is vandaag nog steeds populair, vooral in spookachtige attracties.

De illusie (uitgevonden door John Henry Pepper) ontstaat door het gebruik van licht en een reflecterend oppervlak. Hieronder leggen we de werking uit, met een prent ter ondersteuning.

– Er is een donkere ruimte of scène die het publiek niet ziet (aan de linkerkant).
– In deze verborgen ruimte staat een object, acteur of projectie (in dit geval een spook).
– Tussen publiek en tafereel staat een reflecterende plaat,
veelal onder een hoek van 45° (groene omranding).
– Dat tafereel wordt in deze plaat gereflecteerd (omdat er licht op schijnt).
– Het publiek ziet deze reflectie (de kijker kijkt doorheen het rode kader),
alsof het tafereel in de ruimte zélf aanwezig is.
– Het resultaat is een realistisch ogend, eerder spookachtig beeld.

De techniek wordt vaak toegepast bij:

– attracties in pretparken
– theater- en podiumshows
– musea en tentoonstellingen
– concerten en live optredens
– moderne hologram-achtige presentaties

De meest bekende attractie die deze techniek gebruikt,
is misschien wel de Phantom Manor.

Wie van jullie is deze slimme techniek al tegengekomen,
bijvoorbeeld in spookhuizen of in Dungeons ?

Bron afbeelding: Wapcaplet, Peppers ghost lit.jpg, 2005, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.
Tekstbronnen: Museum Of Modern Art, History of Science Museum, Corning Museum of Glass, Ontario Science Centre