Spookhuizen: hun geld waard?

Je kent ongetwijfeld de spookhuizen op de kermis. Langs de voorkant zien ze er doorgaans heel fraai uit, maar is dat ook het geval aan de bínnenkant?

Of het nu spookhuizen zijn waar je met een karretje doorrijdt of waar je door moet wandelen; zowel overdag als ’s nachts zijn deze kermisattracties (doorgaans) een streling voor het oog. Zonder dat je voor de attractie betaalt, is er al heel wat te zien. Spookachtige gebouwen met intrigerende tekeningen op de muren, al dan niet bewegende (reuze)monsters, klank-, rook en lichteffecten; noem maar op. Sommige uitbaters zetten zelfs in de verf dat ze ‘de nieuwste schriksensatie’ op één of andere griezelbeurs hebben aangekocht.

spookhuizen op de kermis binnenin

Toegegeven: als je voorbij zo’n goed uitgeruste spookattractie wandelt, wordt je aandacht er naartoe gezogen. Het is immers de bedoeling dat je ze ook daadwerkelijk gaat bezoeken. Eens je nieuwsgierigheid geprikkeld werd en je van darkrides houdt, is de kans groot dat je ook effectief een ticket gaat kopen.

Dan is echter de vraag: valt er binnenin óók wat te beleven? Dat hangt van kraam tot kraam af, en van hoe snel je tevreden bent. In het ene spookhuis zul je het ene schrikeffect na het andere ervaren, terwijl in het andere vrijwel niets te horen of te zien is. Soms krijg je ‘waar voor je geld’, maar soms kom je bedrogen uit. Een tip: als je écht wilt weten hoe het er binnenin aan toegaat, kan je altijd eens een onride-filmpje op YouTube bekijken. Al is het verrassingseffect dan natuurlijk wel voor een stuk verdwenen…

Rijden of wandelen

Er bestaan grofweg twee manieren waarop en je ‘griezelhuizen’ kan bezoeken.
Ik bespreek ze even, maar let op voor mogelijke spoilers.

1) Al rijdend

Je neemt plaats in een karretje, waarbij de rail zich ofwel ónder jou ofwel bóven jou bevindt. Het traject is vaak hetzelfde: via een spiraaltoren ga je naar boven, op de eerste verdieping rijd je eventjes buiten (aan de voorkant), dan rijd je naar binnen om vervolgens af te dalen naar beneden. Op de begane grond rijd je nog wat rond – vaak met pittig bochtenwerk – al kan het ook zijn dat je er langere tijd blijft stilstaan (*). Uiteindelijk zwaaien de laatste deurtjes open en kan je bekomen van het griezelgeweld.

2) Al wandelend

Je wandelt te voet, op eigen tempo, doorheen een parcours waarvan de richting duidelijk wordt aangegeven. Ondertussen ga je voorbij spookachtige scènes. Animatronics worden getriggerd als je een onzichtbare laserstraal onderbreekt; een activerings-systeem dat ook in de rijdende versie (zie punt 1) wordt gebruikt. Kijk goed uit waar je loopt in het donker, verwacht je aan trappen en let op voor hindernissen. Doet deze wandel-versie je niet denken aan tijdelijke spookhuizen?

Échte acteurs

spookhuizen op de kermis binnenin

De laatste tijd worden er echte live-acteurs ingeschakeld om mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ze zijn verkleed als monster en lopen de hele tijd binnen en buiten het spookhuis. Hoor je de kettingzaag al? Hierboven haalde ik (met een asterisk *) aan dat sommige karretjes inderdaad even blijven stilstaan. Op dat moment is het pikdonker en voél je gewoonweg de aanwezigheid van een live-acteur in de ruimte; letterlijk en/of figuurlijk. Dat het hiermee gepaard gaande ‘gegil en het gekrijs’ goede reclame is voor de uitbater en zijn spookkraam, hoef ik jullie uiteraard niet te vertellen.

Probeer jíj graag nieuwe spookhuizen uit?

Moorden in een spooktrein!

Michel Follet is een Vlaams radio- en tv-presentator met een specifieke interesse en passie: de kermis.

spooktreinmoorden

De man schreef al enkele boeken over dit onderwerp, maakte er een documentaire over én ontving er al enkele prijzen voor. Zijn nieuwste boek (uit 2026) heet ‘De Spooktreinmoorden’: een originele, vermakelijke en spannende retrothriller/detectiveroman met de nodige humor, die zich afspeelt in 1965.

Op de achterflap van het boek lezen we deze korte inhoud:

Een man schrikt zich dood in een spooktrein op een kermis in Frankrijk. Tenminste… zo lijkt het. Tot een soortgelijk voorval gebeurt op een Belgische kermis en een detective vermoedt dat er een verband is tussen beide slachtoffers en dat er meer aan de hand is. Hij krijgt gelijk, want het blijft niet bij twee doden. De detective gaat op onderzoek uit en loopt daarbij zelf de nodige risico’s, al hoopt hij er uiteindelijk alleen maar met de schrik vanaf te komen.

Zin in meer? Aarzel dan niet om het boek aan te schaffen. Dat kan bijvoorbeeld via de betere boekhandel.

Veel griezelplezier!

Snow White: een enge darkride?

Sprookjes zijn leuk, maar er komen ook enge dingen in voor.
Durf jíj in de darkride van Sneeuwwitje?

darkride van sneeuwwitje

Sneeuwwitje is een sprookje dat in de 19e eeuw meermaals werd opgetekend door de Duitse gebroeders Grimm, aldus Wikipedia. Sneeuwwitje heeft (in de Disney-parken) een eigen darkride, maar opgelet: deze attractie was vroeger véél enger dan een doorsnee spookhuis. Vooral dan de scènes met de heks (die menigeen doet schrikken) en de taferelen in het spokende bos (met boos kijkende bomen).

Tegenwoordig zijn de darkrides van Sneeuwwitje iets minder eng, maar toch nog altijd eng genoeg. Wees dus gewaarschuwd als je erin stapt, want je wilt natuurlijk dat jij of je kinderen er enkel goéde herinneringen aan overhouden…

Welke darkride vind jíj eng?

Dungeons: herbeleef de horror

Wie houdt van spanning en horror en humor tijdens een bezoek in Europa of de U.K., moet zeker eens langsgaan bij hun Dungeons.

dungeon

In deze groep van attracties maakt de bezoeker kennis met de donkere geschiedenis van de stad waar hij zich bevindt. Zo keer je in Londen terug naar de wereld van Jack The Ripper en maak je in Edinburgh kennis met de tijd van pest of cholera. Je loopt (of vaart) door donkere, angstwekkende decors met echte wezens en ontdekt hoe gruwelijke moordenaars en gebeurtenissen de geschiedenis tekenden. Of hoe de slechteriken op hun beurt werden gefolterd en vermoord.

Gecommercialiseerd

Niet voor gevoelige zielen, maar helaas wel echt gebeurd. En hoe je het draait of keert: deze ‘horror’ werd de laatste jaren flink gecommercialiseerd in pretparken en kermissen. Denk bijvoorbeeld aan de talrijke (tijdelijke) spookhuizen, vooral tijdens Halloween. Dat laatstgenoemde feest werd oorspronkelijk gevierd in het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Canada, maar is intussen overgewaaid naar Europa, Latijns-Amerika, Australië en Oost-Azië.

Durven júllie een Dugeon aan?

Dungeons logo