Uitbaters en operators zijn op kermissen en pretparken geen ‘vreemden’ van elkaar, wel integendeel.

Op kermissen heeft elke uitbater zijn eigen attractie. Toch zijn foorkramers (ook wel ‘forains’ genoemd) figuurlijk en soms letterlijk ‘familie’ van elkaar, zonder concurrenten te zijn. Ze komen elkaar vaak tegen op dezelfde kermissen, al dan niet op hun eigen vaste plek.

Het gebeurt meermaals dat eenzelfde familie meer dan één kermiskraam bezit. Ik geef een voorbeeld van een lokale kermis uit mijn buurt: terwijl haar zoon een ‘rappe rups’ laat draaien, baat de moeder een kraam uit waar je namaak-drollen in een wc-pot kan gooien. Vertier voor iedereen; een slimme zet van de kermisfamilie om alle leeftijdscategorieën aan te spreken.

Op de kermis worden attracties en hun eigenaars vaak in één adem genoemd, zoals bijvoorbeeld: ‘Lunapark Las Vegas – Familie Bogaert’ of Spuk, Der Geistercoaster – van de Molengraft/Amanda Sipkema’.

Denis Delforge

Laat me die ‘familieband’ toelichten met een jammerlijk voorbeeld. Eind 2019 viel Denis Delforge (bij de afbraak van een reuzenrad) vanop 35 meter hoogte naar beneden. In een krantenartikel dat daarna verscheen, vinden we onderstaande zinnen terug, waaruit blijkt dat Dennis’ overlijden de kermisgemeenschap allesbehalve onberoerd liet:

‘Het nieuws van zijn overlijden sloeg als een bom in bij de uitbaters op de Paasfoor.’

‘Alle attracties sloten bijna een uur, uit respect voor de familie Delforge.’

‘Tientallen forains kwamen rond 17.45 uur samen om hun steun te betuigen.‘

Het volledige artikel vind je hier. Daarin lees je ook wat ik hierboven aanhaalde: Denis baatte naast zijn reuzenrad (The Wheel) ook een tweede kraam uit, namelijk Confiserie Delforge.

Met elkaar, bij elkaar



Die ‘hechte gemeenschap’ heerst ook in pretparken. Dat mocht ik ervaren toen ik een jaartje in Bobbejaanland werkte. Hoewel m’n collega-bedieners vaak aan hun ‘vaste’ attractie stonden, bleken zij onderling (tijdens en na het werk) een goede band te hebben. Velen van hen woonden/wonen dan ook in de buurt van het pretpark.

Het teambuilding-team van Bobbejaanland had dat jaar weer heel wat activiteiten op het programma staan. Ik schreef me toen, samen met enkele collega-medewerkers, in voor een bezoek aan Plopsaland, Slagharen en Europa-Park. Hierboven zie je het rode T-shirt dat we droegen tijdens deze uitstappen. Als gelijkgestemden genieten van een trip binnen dezelfde interessesfeer: moet kunnen, toch?