Wie houdt van spanning en horror en humor tijdens een bezoek in Europa of de U.K., moet zeker eens langsgaan bij hun Dungeons. In deze groep van attracties maakt de bezoeker kennis met de donkere geschiedenis van de stad waar hij zich bevindt.

Zo keer je in Londen terug naar de wereld van Jack The Ripper en maak je in Edinburgh kennis met de tijd van pest of cholera. Je loopt (of vaart) door donkere, angstwekkende decors met echte wezens en ontdekt hoe gruwelijke moordenaars en gebeurtenissen de geschiedenis tekenden. Of hoe de slechteriken op hun beurt werden gefolterd en vermoord.

Niet voor gevoelige zielen dus, maar helaas wel echt gebeurd…

Terug in de tijd, naar 2004.

In november was is het zover; dan bracht spellenontwerper Chris Sawyer de langverwachte derde versie van Rollercoaster Tycoon op de markt. De fervente pretparkbouwer zat toen in spanning voor dit nieuwe simulatiespel.

En terecht, want voor de eerste maal in de RCT-geschiedenis pakte Sawyer uit met 3D-animaties, “night-views” en de unieke mogelijkheid om zelf plaats te nemen in je zelf gebouwde rollercoasters. RCT 3 werd na het origineel en nummer 2 – die onderling niet veel van elkaar verschilden – een buitenbeentje in de reeks.

Stond dit spel toen ook meteen in jullie spellenkast?

We zitten weer in de Halloween-periode. Dan halen de (meeste) pretparken hun pompoenen weer boven. Zal ik jullie er eens wat over vertellen?

Pompoenen zijn een zeer oud cultuurgewas. In Amerika werden al 7000 jaar V.C. pompoenen verbouwd. In de 16e eeuw werd de vrucht in Europa gexefntroduceerd. De teling gebeurde al door de Indianenvolkeren in de VS.

Uit grote pompoenen worden in de VS voor het halloween-feest lampionnen gesneden. Daarvoor heeft men een goed scherp mes nodig omdat de wand van de vrucht vrij stevig is. Verder worden ondermaatse vruchten gebruikt voor het pompoenslingeren.Het geslacht Cucurbita omvat een dozijn soorten. De volgende soorten zijn in Europa van belang:

– Reuzenpompoen
… kan een omvang bereiken van wel 1 meter en een gewicht van 70 kg. De ranken kunnen een lengte van 10 meter bereiken. De vrucht is bolrond met een afgeplatte boven- en onderkant.

– Courgette
De naam is afkomstig uit Frankrijk, heet in het Italiaans zuchetti en wordt in Amerika squash genoemd. Het is een niet-rankende pompoen met komkommerachtige vruchten.

– Patisson
De vruchten zijn ongeveer 15-20 cm groot, wit, geel of lichtgroen van kleur en schotelvormig met een gelobde rand. Zij worden als siervruchten gebruikt, bijvoorbeeld in bloemstukken.

– Spaghettipompoen
… heeft grote, langwerpige, bleekgele vruchten. Alleen de jonge vruchten hebben een redelijke smaak. Het gekookte vruchtvlees lijkt op spaghetti.

– Muskaatpompoen
… blijft kleiner en heeft als enige oranjerood vruchtvlees.

– Eikelpompoen
… is klein en hartvormig met een diepgroene of oranje kleur of een mengsel van beide. Ze worden geschild in plakken of geheel gebakken.

Bij ons is het fenomeen minder bekend, maar in Amerika kent elke Halloween-fan de ‘Haunted Houses’. Het opzet is eenvoudig: grote binnen- of buitenruimtes worden rond 31 oktober speciaal ingericht als tijdelijke spookhuizen. Het betreft meestal walkthroughs, waarbij de bezoeker wandelt tussen pompoenen, skeletten, spinnen, monsters, … kortom: alles wat Halloween aangaat.

De HH’s willen mensen bang maken, en ze daarbij aan het lachen brengen. Hiervoor worden alle mogelijke middelen ingezet. Gruwelscènes worden aangevuld met animatronics, en hier zijn de voorbeelden legio: skeletten die uit hun doodskist komen, een landloper die met zijn gaslamp zwaait, een immens monster dat zijn tanden toont, noem maar op. Sommige ‘darkwalks’ huren ook levensechte acteurs in die – vermomd als weerzinwekkende creaturen – iedereen aan het schrikken moeten brengen.

Onderstaand YouTube-filmpje toont een Haunted House met hoogtechnologische animatronics en snufjes die geactiveerd worden als iemand voorbijloopt. Hoewel de wereld van elektronische poppen door de jaren big business is geworden, haalt de reportage ook het belang van échte acteurs aan.

Als je naar een pretpark wilt, moet je rekening houden met de openingstijden. De meeste outdoor (lees: openlucht-) pretparken zijn niet het hele jaar door open, maar enkel tijdens het pretparkseizoen. Dat start veelal in april en eindigt in november.

De meeste parken zijn gesloten tijdens de winter. Enerzijds omdat het dan koud is en het voor de bezoeker minder aangenaam is om in een openluchtattractie (zoals een rollercoaster of watersplash) te vertoeven. Anderzijds wordt de sluitingsperiode gebruikt om het park een schoonmaakbeurt te geven (dus om attracties te herstellen/renoveren, om er nieuwe te bouwen, om paden te kuisen, enz.)

Toch zijn er pretparken die het hele jaar open blijven: de indoor (overdekte) parken, die geen last hebben van slecht weer. Een voorbeeld is Plopsa Indoor (zie eerste afbeelding) in Hasselt.

Sommige outdoor-pretparken stellen hun deuren uitzonderlijk open tijdens winterdagen en/of tijdens de kerstvakantie. Ze lokken volk met reclamecampagnes die inspelen op de winter, waarbij het park volledig in die sfeer wordt gedompeld. Voorbeelden hiervan zijn Winter-Efteling of Winter in Bellewaerde.

In de 19e eeuw ontwierp John Henry Pepper (1821 – 1900) een techniek om doorzichtige geesten in een spookhuis te laten verschijnen. De techniek werd Pepper’s Ghost (lees: pepperghost) genoemd, naar de uitvinder. Het principe is even overtuigend als eenvoudig.

Hieronder een afbeelding met bijhorende uitleg.

Links zie je hetgeen de toeschouwer ziet: een halfdoorzichtig blauw spook dat op een kerkorgel speelt. Het spook rechts (vxf2xf2r de zwarte achtergrond) ziet de toeschouwer niét. Wat de toeschouwer ziet, is niet meer dan een reflectie van het rechtse spook op een doorzichtige glazen wand – op de afbeelding staat er een blauwe lijn rond getekend.

Deze wand is wat schuin gezet, zodat deze de weerkaatsing van de geest kan opvangen. Als je thuis voor je raam staat en terwijl een spot op je gezicht gericht houdt, zie je in het raam de (halfdoorzichtige) weerkaatsing van je gezicht.

Op bovenstaande afbeelding ziet de toeschouwer de combinatie van dat weerkaatste beeld – je kijkt dus eigenlijk op een stuk glas – en een écht kerkorgel.

Als je dit principe toepast in een duistere omgeving en het combineert met griezelige muziek, is dit effect zeer overtuigend. In de praktijk wordt het meer dan ooit toegepast. Denk maar aan The Phantom Manor in de Disney-parken, het Spookslot in de Efteling, enzovoort.

Wil je een bewegend sfeerbeeld van een pretpark of een attractie op het internet bekijken? Als je de volledige én juiste naam van het park of de attractie intypt op YouTube, vind je er zeker en vast een filmpje van terug!

Als je naast de naam van de attractie ook nog het woordje ‘onride’ of ‘offride’ intypt, kan je opgenomen filmpjes bekijken alsof je zelf de attractie meemaakt.

Zo zit het internet vol van video- en fotomateriaal van pretparken waar je misschien nog nooit van gehoord hebt, of wellicht nooit in je leven zal geraken.

Niets gaat uiteraard boven een écht pretpark. De ervaring van een rollercoaster of een darkride is optimaal als je er zelf inzit.

Familiepark Bobbejaanland heeft – zoals de meeste parken – een eigen website:www.bobbejaanland.be.

Naast de officiële site kent het pretpark niet-officiële fansites. Deze zijn opgericht door – zoals de naam het zegt – fans van ’t plezantste land in Lichtaart.

Wist je dat er van het pc-spel ‘Rollercoaster Tycoon’ een bordspel bestaat? Het gezelschapsspel bestaat onder andere uit een speelbord, kartonnen attracties en verschillende kaarten. Met deze kaarten kan je bijvoorbeeld attracties bouwen, mecaniciens inzetten of items kopen en verkopen.
Doel van het spel is zo veel mogelijk gasten in je park te krijgen over twee speljaren.

Het spel heeft het copyright van Chris Sawyer, de uitvinder van de populaire RCT-reeks. Het kwam uit in 2002, hetzelfde jaar waarin de pc-game RCT2 een release kreeg.

Info: Wikipedia.org
Foto: boardgamegeek.com

Voor de kermisfans begint de film Final Destination 3 met een openingsscène om van te snoepen. De film toont beelden van een avondkermis met allerlei attracties, zoals een zweefmolen, een carroussel, een freefall enz.

Wie het concept van de FD-films kent, weet dat Pietje De Dood alle acteurs op de hielen zit. Uiteindelijk bereikt de kermisscène een climax wanneer enkele jongeren beslissen om in een megagrote, roodgekleurde achtbaan stappen.

Een meisje krijgt een visioen dat het treintje van de achtbaan ontspoort en alle inzittenden de dood injaagt. De filmmaker, James Wong, brengt dan ook uitgebreid de fatale laatste rit in beeld. Niet voor gevoelige zielen dus, en zéker niet aan te raden als je de volgende dag naar een pretpark gaat…